Vinsældapólitíkin

Þegar kemur að sveitastjórnarmálum hefur Sjálfstæðisflokkurinn sýnt að hann er fremstur í flokki. Fólkið í landinu velur flokkinn því stefna flokksins er sú stefna sem fólkinu líst best á. Mér hefur því fundist dapurlegt að heyra í frambjóðendum flokksins til sveitastjórna víðs vegar um landið tala um að í sveitastjórnum gildi engin lögmál um flokkapólitík eða hugmyndafræði um stefnur. Þar með gera þeir lítið úr stefnu flokksins.

Við trúum á sjálfstæðisstefnuna, þá hugmyndafræði að stilla álögum og afskiptum í hóf svo einstaklingurinn fái notið sín. Það gerum við með því að lágmarka skattheimtu og veita einstaklingnum eins mikið frelsi til að ráðstafa eigin fé. Það er því afar hættulegt að detta í brunn vinsældapólitíkusar. Vinsældapólitíkin er sú aðferð sem jafnaðar- og vinstriflokkarnir notfæra sér til að halda sér á lífi. Þeir lofa kjósendum gulli og grænum skógum með loforðum sem þeir geta síðan ekki staðið við. Að minnsta kosti ekki nema með því að hækka skatta á íbúa því þegar allt kemur til alls er ekkert ókeypis og loforðasúpan er öll greidd úr vasa bæjarbúa.

Meðal bæjarfélaga á höfuðborgarsvæðinu hefur ríkt mikil samkeppni. Samkeppni um það hvaða bæjarfélag bjóði upp á besta þjónustu. Samkeppni þessi hefur nú þróast út í þá umræðu að veita þessa þjónustu sem ódýrast og stundum kemur orðið ókeypis fyrir í þeim efnum. Þar er mjög auðvelt að fara út á þennan hála ís en ekki jafn auðvelt að koma sér upp úr vökinni þegar ísinn brestur því þegar kemur að því að borga brúsann eru það jú skattgreiðendur sem fá kalda vatnsgusuna framan í sig og neyðast til að opna veskið. Það hefur auk þess sýnt sig að sem minnst hlutdeild bæjarins af þjónustu er aðal forsenda þess að hún sé góð og að viðskiptavinirnir, þ.e. bæjarbúar, séu ánægðir með hana.

Til að skerpa á því hversu mikið skattgreiðendur greiða til sveitarfélagana langar mig að taka dæmi um Garðbæinginn Hafliða sem hefur 210.000 kr. í tekjur á mánuði. Stofn hans til staðgreiðslu skatta nemur 201.600 kr. eftir að dregin hefur verið frá skyldugreiðsla í lífeyrissjóð. Af þessum 201.600 kr. greiðir hann svo 24,75% til ríkisins eða 49.896 kr. en af þeirri upphæð veitir ríkið afslátt, svokallaðan persónuafslátt, sem nemur 28.321 kr. Hafliði greiðir því ekki nema 21.575 kr. til ríkisins. En þá er ekki allur brúsinn borgaður því sveitarfélögin innheimta síðan svokallað útsvar sem er hlutdeild þeirra af tekjuskatti okkar skattgreiðenda. Útsvarsprósenta í Garðabæ er 12,46% og greiðir Hafliði því 25.119 kr. til Garðabæjar. Það er 3.544 kr. meira en hann greiðir til ríkisins. Hafliði stendur því að lokum eftir með 154.906 kr. í vasanum. Það er því eðlileg krafa Hafliða að bæjarfélagið haldi vel utan um þann pening sem hann greiðir til þess því þetta eru jú 301.428 kr. á ári sem eru gífurlega miklir fjármunir.

Til samanburðar greiða Reykvíkingar, Hafnfirðingar og Kópavogsbúar 13,03% til síns sveitarfélags eða 26.268. kr. á mánuði miðað við sömu tekjur. Hafliði greiðir því 13.794 kr. minna í skatt á ári heldur en jafnokar hans í nágrannasveitarfélögunum. Hafliði getur þess vegna átt von á að fá endurgreiðslu frá ríkisskattstjóra þann 1. ágúst vegna þess að hann býr í Garðabæ. Garðabær hefur verið undir dyggri stjórn okkar sjálfstæðismanna frá því pólitískar kosningar hófust í bænum og stefna sjálfstæðisflokksins er skýr: að halda álögum í lágmarki svo íbúar bæjarins hljóti sem mest fjárhagslegt sjálfstæði. Það er því hagur Hafliða að kjósa áfram Sjálfstæðisflokkinn í Garðabæ.

Nú er tími kosninga og kosningabaráttan víðast hvar farin af stað. Fylgi sjálfstæðisflokksins í skoðanakönnunum mælist verulega hátt á mörgum stöðum á landinu þrátt fyrir að stefnumálin hafi varla verið kynnt. Kjósendur hafa því dæmt flokkana eftir frambjóðendum, grundvallar stefnu þeirra og fyrri reynslu við stjórnun sveitarfélaganna. Það má því draga þá ályktun að fólki lítist almennt vel á frambjóðendur, stefnu og árangur Sjálfstæðisflokksins. Kjósendur mega því ekki blekkjast á innihaldslausum loforðum þegar stefnumál flokkana verða kynnt.

Þann 27. maí munu kjósendur svo ganga að kjörborðinu og ákveða hvort þeir velji innihaldslaus loforð jafnaðar- og vinstriflokkanna eða trausta fjárhagsstjórn sjálfstæðismanna.

Kjósum það sem okkur þykir traust.


Ólafur Örn Níelsen
Höfundur situr í stjórn Hugins.